25 E faleceu Samuel, e todo o Israel se juntou a chorá-lo, e o enterraram na sua casa em Ramatha. E David se retirou para o deserto de Faran.
Mortuus est autem Samuhel et congregatus est universus Israhel et planxerunt eum et sepelierunt in domo sua in Rama consurgensque David descendit in desertum Pharan.
2 Havia porém no deserto de Maon um homem, que tinha as suas possessões no Carmelo, e este homem era muito rico, e tinha três mil ovelhas, e mil cabras; e sucedeu fazer-se a tosquia do seu gado no Carmelo.
Erat autem vir quispiam in solitudine Maon et possessio eius in Carmelo et homo ille magnus nimis erantque ei oves tria milia et mille caprae et accidit ut tonderetur grex eius in Carmelo.
3 Chamava-se pois o tal homem Nabal, e sua mulher chamava-se Abigail; e era esta uma mulher prudentíssima e formosíssima; seu marido porém era um homem duro, e péssimo, e malicioso; e vinha da linhagem de Caleb.
Nomen autem viri illius erat Nabal et nomen uxoris eius Abigail eratque mulier illa prudentissima et speciosa porro vir eius durus et pessimus et malitiosus erat autem de genere Chaleb.
4 Como pois David tivesse sabido no deserto que Nabal fazia a tosquia do seu rebanho,
Cum ergo audisset David in deserto quod tonderet Nabal gregem suum.
5 Enviou lá dez mancebos, e disse-lhes: Subi ao Carmelo, e ide a casa de Nabal e saudai-o da minha parte cortesmente.
Misit decem iuvenes et dixit eis ascendite in Carmelum et venietis ad Nabal et salutabitis eum ex nomine meo pacifice.
6 E dir-lhe-eis: Paz seja a meus irmãos, e a ti, e a paz seja à tua casa, e paz seja a tudo o que tens.
Et dicetis sic fratribus meis et tibi pax et domui tuae pax et omnibus quaecumque habes sit pax.
7 Eu ouvi dizer, que os teus pastores, que viviam conosco no deserto, estão na tosquia; nós nunca os molestamos, nem a eles lhes faltou nunca coisa alguma do rebanho, por todo o tempo que estiveram conosco no Carmelo.
Audivi quod tonderent pastores tui qui erant nobiscum in deserto numquam eis molesti fuimus nec aliquando defuit eis quicquam de grege omni tempore quo fuerunt nobiscum in Carmelo.
8 Pergunta-o aos teus criados, e eles to dirão. Agora pois achem teus servos graça diante de teus olhos; pois viemos em tão bom dia. Dá a teus servos, e a David teu filho, qualquer coisa que tiveres à mão.
Interroga pueros tuos et indicabunt tibi nunc ergo inveniant pueri gratiam in oculis tuis in die enim bona venimus quodcumque invenerit manus tua da servis tuis et filio tuo David.
9 E chegando os criados de David, disseram a Nabal todas estas coisas da parte de David; e ficaram calados.
Cumque venissent pueri David locuti sunt ad Nabal omnia verba haec ex nomine David et siluerunt.
10 Respondendo pois Nabal aos criados de David, disse: Quem é David ? E quem é o filho de Isai? Hoje não se vê outra coisa senão servos que fogem a seus amos.
Respondens autem Nabal pueris David ait quis est David et quis est filius Isai hodie increverunt servi qui fugiunt dominos suos.
11 Pegarei eu portanto no meu pão, e na minha água, e na carne das reses, que matei para os que tosquiam as minhas ovelhas; dá-las-ei a uns homens, que eu não sei de onde são?
Tollam ergo panes meos et aquas meas et carnes pecorum quae occidi tonsoribus meis et dabo viris quos nescio unde sint.
12 Voltaram pois os criados de David a tomar o seu caminho, e tendo chegado, lhe contaram todas as palavras que Nabal lhes tinha dito.
Regressi sunt itaque pueri David per viam suam et reversi venerunt et nuntiaverunt ei omnia verba quae dixerat.
13 Então disse David à gente: Tome cada um a sua espada. E cingiram todos as suas espadas, e cingiu também David a sua; e foram seguindo a David perto de quatrocentos homens; e ficaram duzentos com a equipagem.
Tunc David ait viris suis accingatur unusquisque gladio suo et accincti sunt singuli gladio suo accinctusque est et David ense suo et secuti sunt David quasi quadringenti viri porro ducenti remanserunt ad sarcinas.
14 E um dos criados de Nabal noticiou a Abigail, sua mulher, dizendo: Sabe que David enviou do deserto mensageiros, para cumprimentarem a nosso amo; e ele os repeliu muito vilãmente.
Abigail autem uxori Nabal nuntiavit unus de pueris dicens ecce misit David nuntios de deserto ut benedicerent domino nostro et aversus est eos.
15 Estes homens têm-nos sido muito úteis, e nunca nos foram molestos; e enquanto nós vivemos com eles no deserto, nada se perdeu;
Homines isti boni satis fuerunt nobis et non molesti nec quicquam aliquando periit omni tempore quo sumus conversati cum eis in deserto.
16 Eles nos serviam como de muro, assim de noite como de dia, por todo o tempo que nós apascentamos entre eles os rebanhos.
Pro muro erant nobis tam in nocte quam in die omnibus diebus quibus pavimus apud eos greges.
17 Portanto considera, e vê o que deves fazer; porque o mal está de todo decretado contra teu marido, e contra a tua casa, e ele é um filho de Belial, de maneira que ninguém é ousado a falar-lhe.
Quam ob rem considera et recogita quid facias quoniam conpleta est malitia adversum virum tuum et adversus domum tuam et ipse filius est Belial ita ut nemo ei possit loqui.
18 Apressou-se pois Abigail, e tomou duzentos pães, e dois odres de vinho, e cinco carneiros cozidos, e cinco alqueires de farinha, e cem cachos de passas de uvas, e duzentas pastas de figos secos, e pôs tudo em cima de jumentos;
Festinavit igitur Abigail et tulit ducentos panes et duos utres vini et quinque arietes coctos et quinque sata pulentae et centum ligaturas uvae passae et ducentas massas caricarum et inposuit super asinos.
19 E disse aos seus criados: Ide diante de mim; que eu vos seguirei logo. E não disse nada disto a Nabal, seu marido.
Dixitque pueris suis praecedite me ecce ego post tergum sequar vos viro autem suo Nabal non indicavit.
20 Montada pois num jumento, a tempo que descia pelas faldas do monte, descia também David com a sua gente para ela; e Abigail se encontrou com eles;
Cum ergo ascendisset asinum et descenderet ad radices montis David et viri eius descendebant in occursum eius quibus et illa occurrit.
21 E disse David: Em verdade que de nada me serviu ter eu conservado no deserto tudo o que era deste homem, sem que se lhe perdesse nunca coisa alguma; e ele me tornou mal por bem.
Et ait David vere frustra servavi omnia quae huius erant in deserto et non periit quicquam de cunctis quae ad eum pertinebant et reddidit mihi malum pro bono.
22 Deus trate com todo o seu rigor os inimigos de David, se eu até amanhã deixar viva coisa que seja dele, ainda a um dos que urinam à parede.
Haec faciat Deus inimicis David et haec addat si reliquero de omnibus quae ad eum pertinent usque mane mingentem ad parietem.
23 Mas Abigail tanto que viu David, apressou-se, e desceu do jumento, e prostrou-se diante de David sobre o seu rosto, e fez-lhe uma profunda reverência,
Cum autem vidisset Abigail David festinavit et descendit de asino et procidit coram David super faciem suam et adoravit super terram.
24 E lançou-se a seus pés, e disse: Sobre mim caia, meu senhor, esta iniquidade. Peço-te que permitas à tua escrava falar-te; e ouve o que te diz a tua serva.
Et cecidit ad pedes eius et dixit in me sit domine mi haec iniquitas loquatur obsecro ancilla tua in auribus tuis et audi verba famulae tuae.
25 Não faças abalo, te peço, no coração de meu senhor, e de meu rei a injustiça de Nabal; porque como o denota o seu nome, é um insensato, e a loucura está com ele; mas eu, tua escrava, não vi os criados que tu, meu senhor, enviaste.
Ne ponat oro dominus meus rex cor suum super virum istum iniquum Nabal quia secundum nomen suum stultus est et est stultitia cum eo ego autem ancilla tua non vidi pueros tuos domine mi quos misisti.
26 Agora pois, meu senhor, viva o Senhor, e viva a tua alma, pois que o Senhor te impediu que não viesses derramar sangue, nem te vingasses pela tua mão; e sejam agora como Nabal os teus inimigos, e os que buscam fazer mal a meu senhor.
Nunc ergo domine mi vivit Dominus et vivit anima tua qui prohibuit te ne venires in sanguine et salvavit manum tuam tibi et nunc fiant sicut Nabal inimici tui et qui quaerunt domino meo malum.
27 Portanto aceita esta bênção, que a tua escrava te trouxe a ti, meu senhor, e reparte dela com os que te seguem, meu senhor.
Quapropter suscipe benedictionem hanc quam adtulit ancilla tua tibi domino meo et da pueris qui sequuntur te dominum meum.
28 Perdoa a tua escrava este pecado; porque certissimamente o Senhor estabelecerá em ti, meu senhor, uma casa permanente, pois que por ele combates, meu senhor. Não se ache pois culpa em ti por todos os dias da tua vida.
Aufer iniquitatem famulae tuae faciens enim faciet tibi Dominus domino meo domum fidelem quia proelia Domini domine mi tu proeliaris malitia ergo non inveniatur in te omnibus diebus vitae tuae.
29 Porque se em algum tempo se levantar alguém para te perseguir, e buscar a tua alma, será a alma do meu senhor guardada como no ramalhete dos que vivem no Senhor teu Deus; e a alma de teus inimigos será arrojada, como com giro e ímpeto de funda.
Si enim surrexerit aliquando homo persequens te et quaerens animam tuam erit anima domini mei custodita quasi in fasciculo viventium apud Dominum Deum tuum porro anima inimicorum tuorum rotabitur quasi in impetu et circulo fundae.
30 Quando o Senhor pois te tiver feito a ti, meu senhor, todos os bens que ele predisse de ti, e te tiver estabelecido por general sobre Israel,
Cum ergo fecerit tibi Dominus domino meo omnia quae locutus est bona de te et constituerit te ducem super Israhel.
31 Não terás no coração este pesar, nem este remorso, meu senhor, de que derramaste o sangue inocente, e de que te vingaste a ti mesmo; e quando o Senhor tiver feito a meu senhor estes bens, lembrar-te-ás da tua escrava.
Non erit tibi hoc in singultum et in scrupulum cordis domino meo quod effuderis sanguinem innoxium aut ipse te ultus fueris et cum benefecerit Dominus domino meo recordaberis ancillae tuae.
32 E David respondeu a Abigail: Bendito seja o Senhor Deus de Israel, que te enviou hoje a meu encontro, e bendita a tua palavra,
Et ait David ad Abigail benedictus Dominus Deus Israhel qui misit te hodie in occursum meum et benedictum eloquium tuum.
33 E bendita tu, que me tolheste hoje o derramar sangue, e vingar-me pela minha mão.
Et benedicta tu quae prohibuisti me hodie ne irem ad sanguinem et ulciscerer me manu mea.
34 De outro modo jurou pelo Senhor Deus de Israel, que me impediu que te não fizesse mal; que se tu não vieras logo ao meu encontro não teria ficado nada com vida até amanhã em casa de Nabal, ainda um dos que urinam à parede.
Alioquin vivit Dominus Deus Israhel qui prohibuit me malum facere tibi nisi cito venisses in occursum mihi non remansisset Nabal usque ad lucem matutinam mingens ad parietem.
35 Aceitou pois David da sua mão tudo o que Abigail lhe tinha trazido, e disse-lhe: Vai-te em paz para tua casa, bem vês que fiz o que me pediste, e que honrei a tua presença.
Suscepit ergo David de manu eius omnia quae adtulerat ei dixitque ei vade pacifice in domum tuam ecce audivi vocem tuam et honoravi faciem tuam.
36 E voltou Abigail para Nabal, e eis que achou que ele fazia em sua casa um banquete, como um banquete de rei, e que o seu coração nadava em alegria; porque tinha bebido vinho com excesso; e não lhe quis falar nem pouco nem muito até pela manhã.
Venit autem Abigail ad Nabal et ecce erat ei convivium in domo eius quasi convivium regis et cor Nabal iucundum erat enim ebrius nimis et non indicavit ei verbum pusillum aut grande usque in mane.
37 Ao outro dia muito cedo quando Nabal tinha já digerido o vinho, contou-lhe sua mulher tudo o que se tinha passado, e o seu coração ficou como morto interiormente, imóvel como uma pedra.
Diluculo autem cum digessisset vinum Nabal indicavit ei uxor sua verba haec et emortuum est cor eius intrinsecus et factus est quasi lapis.
38 E passados dez dias, feriu o Senhor a Nabal, e este morreu.
Cumque pertransissent decem dies percussit Dominus Nabal et mortuus est.
39 E tendo David ouvido a morte de Nabal, disse: Bendito seja o Senhor, que me vingou do avilanado modo com que Nabal se houvera comigo, e preservou a seu servo do mal, e fez que a iniquidade de Nabal recaísse sobre a sua cabeça. Entretanto enviou David mensageiros a Abigail, que lhe falassem, que ele a queria tomar por sua mulher.
Quod cum audisset David mortuum Nabal ait benedictus Dominus qui iudicavit causam obprobrii mei de manu Nabal et servum suum custodivit a malo et malitiam Nabal reddidit Dominus in caput eius misit ergo David et locutus est ad Abigail ut sumeret eam sibi in uxorem.
40 E vieram os mensageiros de David ter com Abigail ao Carmelo, e lhe falaram, dizendo: David nos enviou a ti, para te significar que ele deseja casar contigo.
Et venerunt pueri David ad Abigail in Carmelum et locuti sunt ad eam dicentes David misit nos ad te ut accipiat te sibi in uxorem.
41 No mesmo ponto se lançou Abigail por terra, e disse: eis aqui a tua criada, que será uma escrava, para lavar os pés aos criados de meu senhor.
Quae consurgens adoravit prona in terram et ait ecce famula tua sit in ancillam ut lavet pedes servorum domini mei.
42 E levantando-se depressa Abigail, montou num jumento, e foram com ela cinco moças, criadas suas, e seguiu os mensageiros de David; e ele casou com ela.
Et festinavit et surrexit Abigail et ascendit super asinum et quinque puellae ierunt cum ea pedisequae eius et secuta est nuntios David et facta est illi uxor.
43 E David se desposou também com Aquinoão, que era de Jezrael; e foi uma e outra sua mulher.
Sed et Ahinoem accepit David de Iezrahel et fuit utraque uxor eius.
44 Saul porém tinha dado Micol, sua filha, mulher de David, a Falti, filho de Lais, que era de Gallim.
Saul autem dedit Michol filiam suam uxorem David Falti filio Lais qui erat de Gallim.
Esse capítulo está disponível também nas seguintes bíblias: Bíblia Sagrada - Edição Pastoral, com as listas de palavras e concordâncias bíblicas exaustiva. | Padre Antonio Pereira de Figueiredo edição de 1828 | Padre João Ferreira Annes d’Almeida, edição de 1850 | A bíblia em francês de Isaac-Louis Le Maistre de Sacy, da qual se serviu Allan Kardec na Codificação. Veja também: Hebrew - English Bible — JPS 1917 Edition. | La Bible bilingue Hébreu - Français — “Bible du Rabbinat”, selon le texte original de 1899 | Parallel Hebrew Old Testament by John Hurt.