O Caminho Escritura do Espiritismo Cristão | Antigo Testamento

Índice |  Princípio  | Continuar

1º Livro de Samuel

(Concordantiae biblicae plenae - Hieronymus Vulgata - IntraText Edition) ®
(Vulgata Clementina)

CAPÍTULO 24

(Versículos e sumário)

24 Saiu pois David dali; e habitou nos lugares mais seguros d’Engaddi.

Ascendit ergo David inde et habitavit in locis tutissimis Engaddi.

2 E tendo voltando Saul de perseguir os Filisteus, noticiaram-lhe, dizendo: Adverte, que David está no deserto d’Engaddi.

Cumque reversus esset Saul postquam persecutus est Philistheos nuntiaverunt ei dicentes ecce David in deserto est Engaddi.

3 Tomando Saul pois consigo três mil homens escolhidos de todo o Israel, saiu a buscar a David e à sua gente, até sobre os rochedos mais escarpados onde só podem subir as cabras monteses.

Adsumens ergo Saul tria milia electorum virorum ex omni Israhel perrexit ad investigandum David et viros eius etiam super abruptissimas petras quae solis hibicibus perviae sunt.

4 E chegou a uns currais de ovelhas, que encontrou no caminho; e havia lá uma cova onde entrou Saul, a fazer as suas necessidades; mas David e os seus estavam escondidos no interior da mesma cova.

Et venit ad caulas quoque ovium quae se offerebant vianti eratque ibi spelunca quam ingressus est Saul ut purgaret ventrem porro David et viri eius in interiori parte speluncae latebant.

5 E disseram a David os seus criados: eis aqui o dia, do qual o Senhor te disse: Eu te entregarei o teu inimigo, para fazeres dele o que bem te parecer. Chegou-se pois David, e cortou muito de mansinho a orla do manto de Saul.

Et dixerunt servi David ad eum ecce dies de qua locutus est Dominus ad te ego tradam tibi inimicum tuum ut facias ei sicut placuerit in oculis tuis surrexit ergo David et praecidit oram clamydis Saul silenter.

6 E logo depois bateu o coração de David, por ter cortado a orla do manto de Saul.

Post haec percussit cor suum David eo quod abscidisset oram clamydis Saul.

7 E disse para a sua gente: Deus me guarde de que eu faça uma tal coisa ao que é meu amo, ao ungido do Senhor, nem que eu estenda a mão contra ele, pois é o cristo do Senhor.

Dixitque ad viros suos propitius mihi sit Dominus ne faciam hanc rem domino meo christo Domini ut mittam manum meam in eum quoniam christus Domini est.

8 E com estas palavras conteve David os seus, e impediu que eles se lançassem sobre Saul; pelo que Saul, saindo da caverna, prosseguia o seu caminho.

Et confregit David viros suos sermonibus et non permisit eos ut consurgerent in Saul porro Saul exsurgens de spelunca pergebat coepto itinere.

9 Levantou-se também David depois dele; e tendo saído da caverna, gritou por detrás das costas de Saul, dizendo: Rei, meu senhor. E olhou Saul para trás; e David, abaixando-se até o chão, lhe fez uma profunda reverência,

Surrexit autem et David post eum et egressus de spelunca clamavit post tergum Saul dicens domine mi rex et respexit Saul post se et inclinans se David pronus in terram adoravit.

10 E disse a Saul: Porque dás tu ouvidos às palavras dos que te dizem: David intenta fazer-te mal?

Dixitque ad Saul quare audis verba hominum loquentium David quaerit malum adversum te.

11 Eis aqui viste tu hoje com os teus olhos que o Senhor te entregou nas minhas mãos na caverna; e eu mesmo tive pensamentos de te matar, mas não o quis fazer; porque disse: Não estenderei a mão sobre meu amo, porque é o cristo do Senhor.

Ecce hodie viderunt oculi tui quod tradiderit te Dominus in manu mea in spelunca et cogitavi ut occiderem te sed pepercit tibi oculus meus dixi enim non extendam manum meam in domino meo quia christus Domini est.

12 Antes vê, meu pai, e reconhece se é a orla do teu manto esta que tenho na minha mão; pois cortando a extremidade do teu vestido não quis estender a minha mão contra ti; adverte pois, e olha, que eu não sou culpável de algum mal, nem de alguma injustiça, e que não pequei contra ti; mas tu andas buscando os meios de me tirares a vida.

Quin potius pater mi vide et cognosce oram clamydis tuae in manu mea quoniam cum praeciderem summitatem clamydis tuae nolui extendere manum meam in te animadverte et vide quoniam non est in manu mea malum neque iniquitas neque peccavi in te tu autem insidiaris animae meae ut auferas eam.

13 O Senhor seja o juiz entre mim e ti, e o Senhor me vingue de ti; mas nunca a minha mão seja contra ti.

Iudicet Dominus inter me et te et ulciscatur me Dominus ex te manus autem mea non sit in te.

14 E assim como se diz em antigo provérbio: Dos ímpios sairá a impiedade. Mas nunca a minha mão seja contra ti.

Sicut et in proverbio antiquo dicitur ab impiis egredietur impietas manus ergo mea non sit in te.

15 A quem persegues? Persegues a um cão morto, e a uma pulga.

Quem sequeris rex Israhel quem persequeris canem mortuum sequeris et pulicem unum.

16 Seja o Senhor juiz, e julgue entre mim e ti; e veja, e julgue a minha causa, e me livre das tuas mãos.

Sit Dominus iudex et iudicet inter me et te et videat et diiudicet causam meam et eruat me de manu tua.

17 Como pois tivesse David acabado de dizer a Saul estas palavras, disse Saul: Porventura é esta a tua voz, ó meu filho David ? E levantou Saul a sua voz, e chorou;

Cum autem conplesset David loquens sermones huiuscemodi ad Saul dixit Saul numquid vox haec tua est fili mi David et levavit Saul vocem suam et flevit.

18 E disse a David: Tu és mais justo do que eu; porque tu só me tens feito bem; e eu só te tenho feito mal.

Dixitque ad David iustior tu es quam ego tu enim tribuisti mihi bona ego autem reddidi tibi mala.

19 E tu mostraste hoje os bens que me tens feito; pois que, tendo-me o Senhor entregue nas tuas mãos, tu me não tiraste a vida.

Et tu indicasti hodie quae feceris mihi bona quomodo tradiderit me Dominus in manu tua et non occideris me.

20 Porque quem há que achando a seu inimigo, o deixe ir sem lhe fazer mal? Mas o Senhor te pague esta benevolência, pelo que hoje obraste para comigo.

Quis enim cum invenerit inimicum suum dimittet eum in via bona sed Dominus reddat tibi vicissitudinem hanc pro eo quod hodie operatus es in me.

21 E agora porque sei que certissimamente hás de reinar, e que hás de ter em tua mão o reino de Israel;

Et nunc quia scio quod certissime regnaturus sis et habiturus in manu tua regnum Israhel.

22 Jura-me pelo Senhor, que não hás de aniquilar a minha geração depois de mim, nem hás de extinguir o meu nome da casa de meu pai.

Iura mihi in Domino ne deleas semen meum post me neque auferas nomen meum de domo patris mei.

23 E assim o jurou David a Saul. Voltou pois Saul para sua casa; e David, e a sua gente se retirou a lugares mais seguros.

Et iuravit David Sauli abiit ergo Saul in domum suam et David et viri eius ascenderunt ad tutiora loca.



Esse capítulo está disponível também nas seguintes bíblias: Bíblia Sagrada - Edição Pastoral, com as listas de palavras e concordâncias bíblicas exaustiva. | Padre Antonio Pereira de Figueiredo edição de 1828 | Padre João Ferreira Annes d’Almeida, edição de 1850 | A bíblia em francês de Isaac-Louis Le Maistre de Sacy, da qual se serviu Allan Kardec na Codificação. Veja também: Hebrew - English Bible — JPS 1917 Edition. | La Bible bilingue Hébreu - Français — “Bible du Rabbinat”, selon le texte original de 1899 | Parallel Hebrew Old Testament by John Hurt.

spacer 


Abrir