O Caminho Escritura do Espiritismo Cristão | Antigo Testamento

Índice |  Princípio  | Continuar

1º Livro de Samuel

(Concordantiae biblicae plenae - Hieronymus Vulgata - IntraText Edition) ®
(Vulgata Clementina)

CAPÍTULO 17

(Versículos e sumário)

17 Ajuntando pois os Filisteus as suas tropas para a guerra, vieram unir-se em Socco de Judá; e se acamparam entre Socco e Azeca, no país de Dommim.

Congregantes vero Philisthim agmina sua in proelium convenerunt in Soccho Iudae et castrametati sunt inter Soccho et Azeca in finibus Dommim.

2 Saul porém e os filhos de Israel tendo-se congregado vieram ao vale do Terebintho, e formaram o exército em batalha para pelejarem contra os Filisteus.

Porro Saul et viri Israhel congregati venerunt in valle Terebinthi et direxerunt aciem ad pugnandum contra Philisthim.

3 E os Filisteus estavam duma parte sobre um monte, e Israel estava da outra parte sobre outro monte; e havia um vale entre eles.

Et Philisthim stabant super montem ex hac parte et Israhel stabat super montem ex altera parte vallisque erat inter eos.

4 E saiu do campo dos Filisteus um homem bastardo chamado Golias, de Geth, que tinha seis côvados e um palmo de altura;

Et egressus est vir spurius de castris Philisthinorum nomine Goliath de Geth altitudinis sex cubitorum et palmo.

5 E trazia na cabeça um capacete de cobre, e vinha vestido duma couraça escameada; o peso pois da couraça era perto de cinco mil siclos de cobre;

Et cassis aerea super caput eius et lorica hamata induebatur porro pondus loricae eius quinque milia siclorum aeris.

6 E trazia cobertas as pernas dumas botas de cobre; e um escudo de cobre cobria os seus ombros;

Et ocreas aereas habebat in cruribus et clypeus aereus tegebat umeros eius.

7 A haste da sua lança era como o órgão dum tear, e o mesmo ferro da sua lança pesava seiscentos siclos de ferro; e o seu escudeiro vinha diante dele.

Hastile autem hastae eius erat quasi liciatorium texentium ipsum autem ferrum hastae eius sescentos siclos habebat ferri et armiger eius antecedebat eum.

8 E posto em pé clamava contra os esquadrões de Israel, e lhes dizia: Porque viestes vós dispostos a dar batalha? Acaso não sou eu Filisteu, e vós servos de Saul? Escolhei dentre vós um homem, e venha bater-se comigo só por só.

Stansque clamabat adversum falangas Israhel et dicebat eis quare venitis parati ad proelium numquid ego non sum Philistheus et vos servi Saul eligite ex vobis virum et descendat ad singulare certamen.

9 Se ele puder pelejar comigo, e me tirar a vida, seremos nós vossos escravos; mas se eu o levar debaixo, e o matar, vós sereis nossos escravos, e ficar-nos-eis sujeitos.

Si quiverit pugnare mecum et percusserit me erimus vobis servi si autem ego praevaluero et percussero eum vos servi eritis et servietis nobis.

10 E dizia o filisteu: Eu insultei hoje os esquadrões de Israel. Dai-me um homem, e saia a bater-se comigo só por só.

Et aiebat Philistheus ego exprobravi agminibus Israhelis hodie date mihi virum et ineat mecum singulare certamen.

11 Ouvindo pois Saul, e todos os Israelitas que o Filisteu falava assim, estavam atônitos, e temiam em extremo.

Audiens autem Saul et omnes viri israhelitae sermones Philisthei huiuscemodi stupebant et metuebant nimis.

12 David porém era filho daquele homem Efratheu de Belém de Judá, do qual acima falamos, chamado Isai, que tinha outros filhos, e era um dos mais velhos, e dos mais idosos do tempo de Saul.

David autem erat filius viri ephrathei de quo supra dictum est de Bethleem Iuda cui erat nomen Isai qui habebat octo filios et erat vir in diebus Saul senex et grandevus inter viros.

13 Mas os três filhos maiores deste tinham seguido a Saul na guerra; e os nomes dos seus três filhos que tinham ido à guerra, eram Eliab o primogênito, e o segundo Abinadab, e o terceiro Samma.

Abierunt autem tres filii eius maiores post Saul in proelium et nomina trium filiorum eius qui perrexerant ad bellum Heliab primogenitus et secundus Abinadab tertiusque Samma.

14 David porém era o mais pequeno. E tendo seguido a Saul os três maiores,

David autem erat minimus tribus ergo maioribus secutis Saulem.

15 David deixou a Saul, e voltou a apascentar o gado de seu pai em Belém.

Abiit David et reversus est a Saul ut pasceret gregem patris sui in Bethleem.

16 O filisteu pois saía de manhã e de tarde ao campo e continuou assim por quarenta dias.

Procedebat vero Philistheus mane et vespere et stabat quadraginta diebus.

17 Disse porém Isai a seu filho David: Toma para teus irmãos um efa de trigo assado, e estes dez pães, e corre a levá-los ao campo a teus irmãos,

Dixit autem Isai ad David filium suum accipe fratribus tuis oephi pulentae et decem panes istos et curre in castra ad fratres tuos.

18 E levarás também estes dez queijos para o seu tribuno; e verás como passam teus irmãos; e informa-te, em que companhia servem.

Et decem formellas casei has deferes ad tribunum et fratres tuos visitabis si recte agant et cum quibus ordinati sint disce.

19 Saul porém, e eles, e todos os filhos de Israel pelejavam contra os Filisteus no Vale do Terebintho.

Saul autem et illi et omnes filii Israhel in valle Terebinthi pugnabant adversum Philisthim.

20 David pois levantou-se de manhã, e encomendou o rebanho a um guarda; e carregado foi caminho do campo, como lho tinha mandado Isai. E chegou ao lugar de Magala, e ao exército, que tendo saído a dar a batalha, gritava em sinal de combate.

Surrexit itaque David mane et commendavit gregem custodi et onustus abiit sicut praeceperat ei Isai et venit ad locum Magala et ad exercitum qui egressus ad pugnam vociferatus erat in certamine.

21 Israel porém tinha posto em ordem as suas tropas, mas também os Filisteus da outra parte se preparavam para os atacar.

Direxerat enim aciem Israhel sed et Philisthim ex adverso fuerant praeparati.

22 David pois deixando o que trouxera, entregue ao cuidado de um guarda das bagagens, correu ao lugar da batalha e se informou do estado de seus irmãos, e se passavam bem.

Derelinquens ergo David vasa quae adtulerat sub manu custodis ad sarcinas cucurrit ad locum certaminis et interrogabat si omnia recte agerentur erga fratres suos.

23 E quando ele estava ainda falando sobre isto, apareceu aquele homem bastardo chamado Golias, Filisteu, de Geth, vindo do campo dos Filisteus; e David o ouviu dizer as mesmas palavras.

Cumque adhuc ille loqueretur eis apparuit vir ille spurius ascendens Goliath nomine Philistheus de Geth ex castris Philisthinorum et loquente eo haec eadem verba audivit David.

24 Todos os Israelitas, porém, tanto que viram o homem fugiram da sua presença, porque o temiam muito.

Omnes autem Israhelitae cum vidissent virum fugerunt a facie eius timentes eum valde.

25 E um dos de Israel disse: Não vistes a esse homem, que saiu? pois ele saiu a insultar Israel. Ao homem pois que o matar, o rei encherá de grandes riquezas, e dar-lhe-á por mulher sua filha, e à casa de seu pai isentará de tributos em Israel.

Et dixit unus quispiam de Israhel num vidisti virum hunc qui ascendit ad exprobrandum enim Israheli ascendit virum ergo qui percusserit eum ditabit rex divitiis magnis et filiam suam dabit ei et domum patris eius faciet absque tributo in Israhel.

26 E falou David aos que estavam ao pé dele, dizendo: Que se dará a quem matar este Filisteu, e tirar o opróbrio de Israel? Quem é pois este Filisteu incircuncidado, que insultou o exército de Deus vivo?

Et ait David ad viros qui stabant secum dicens quid dabitur viro qui percusserit Philistheum hunc et tulerit obprobrium de Israhel quis est enim hic Philistheus incircumcisus qui exprobravit acies Dei viventis.

27 O povo porém lhe repetia as mesmas palavras, dizendo: Dar-se-á isto, e isto a quem o matar.

Referebat autem ei populus eundem sermonem dicens haec dabuntur viro qui percusserit eum.

28 O que tendo ouvido Eliab, seu irmão mais velho, falando David com os outros, irou-se contra ele, e disse-lhe: Porque vieste cá, e porque deixaste tu no deserto essas poucas ovelhas? Eu conheço a tua altivez, e a malignidade do teu coração; porque tu vieste para veres o combate.

Quod cum audisset Heliab frater eius maior loquente eo cum aliis iratus est contra David et ait quare venisti et quare dereliquisti pauculas oves illas in deserto ego novi superbiam tuam et nequitiam cordis tui quia ut videres proelium descendisti.

29 E David disse: Que fiz eu? Não direi eu uma palavra?

Et dixit David quid feci numquid non verbum est.

30 E apartou-se um pouco dele para o pé de outro, e disse a mesma coisa. E o povo lhe respondeu como dantes.

Et declinavit paululum ab eo ad alium dixitque eundem sermonem et respondit ei populus verbum sicut et prius.

31 Foram pois ouvidas as palavras que falou David, e se relataram na presença de Saul.

Audita sunt autem verba quae locutus est David et adnuntiata in conspectu Saul.

32 E tendo sido conduzido David perante ele, disse-lhe: Não desmaie alguém por causa deste Filisteu eu, teu servo, irei, e pelejarei contra ele.

Ad quem cum fuisset adductus locutus est ei non concidat cor cuiusquam in eo ego servus tuus vadam et pugnabo adversus Philistheum.

33 E Saul disse a David: Tu não poderás resistir a este Filisteu, nem combater com ele; porque tu és um rapaz, e este é um homem guerreiro desde a sua mocidade.

Et ait Saul ad David non vales resistere Philistheo isti nec pugnare adversum eum quia puer es hic autem vir bellator ab adulescentia sua.

34 E David respondeu a Saul: O teu servo apascentava o rebanho de seu pai; vinha acaso um leão, ou um urso, e levava um carneiro do meio do rebanho;

Dixitque David ad Saul pascebat servus tuus patris sui gregem et veniebat leo vel ursus tollebatque arietem de medio gregis.

35 E eu corria após eles, e os matava, e arrancava-lhes a presa da sua boca; e eles se levantavam contra mim, e eu os agarrava pelas queixadas, e os afogava, e matava.

Et sequebar eos et percutiebam eruebamque de ore eorum et illi consurgebant adversum me et adprehendebam mentum eorum et suffocabam interficiebamque eos.

36 Assim também eu teu servo matei um leão, e um urso; e o mesmo que fiz a eles, farei a esse Filisteu incircuncidado. Agora irei, e tirarei o opróbrio do povo; porque quem é este Filisteu incircuncidado, que se atreveu a amaldiçoar o exército do Deus vivo?

Nam et leonem et ursum interfeci ego servus tuus erit igitur et Philistheus hic incircumcisus quasi unus ex eis quia ausus est maledicere exercitum Dei viventis.

37 E disse David: O Senhor, que me livrou das garras do leão, e das do urso, me livrará também da mão deste Filisteu. E Saul disse a David: Vai, e o Senhor seja contigo.

Et ait David Dominus qui eruit me de manu leonis et de manu ursi ipse liberabit me de manu Philisthei huius dixit autem Saul ad David vade et Dominus tecum sit.

38 E Saul vestiu a David das suas armas e pôs sobre a sua cabeça um elmo de cobre, e o guarneceu de couraça.

Et induit Saul David vestimentis suis et inposuit galeam aeream super caput eius et vestivit eum lorica.

39 Cingido pois David com a espada de Saul sobre os seus vestidos, começou a ver se poderia andar assim armado; porque não estava acostumado. E disse David a Saul: Eu não posso andar assim, porque não tenho uso disso. E largou as armas,

Accinctus ergo David gladio eius super veste sua coepit temptare si armatus posset incedere non enim habebat consuetudinem dixitque David ad Saul non possum sic incedere quia nec usum habeo et deposuit ea.

40 E tomou o seu cajado, que sempre trazia na mão; e escolheu da torrente cinco pedras, mui limpas, e meteu-as no surrão de pastor, que trazia consigo, e tomou a funda na mão; e saiu contra o Filisteu.

Et tulit baculum suum quem semper habebat in manibus et elegit sibi quinque limpidissimos lapides de torrente et misit eos in peram pastoralem quam habebat secum et fundam manu tulit et processit adversum Philistheum.

41 Ia pois o Filisteu andando, e aproximando-se a David, e o seu escudeiro vinha diante dele.

Ibat autem Philistheus incedens et adpropinquans adversum David et armiger eius ante eum.

42 E quando o Filisteu viu, e reconheceu a David, desprezou-o, porque era um moço ruivo, e de gentil aspecto.

Cumque inspexisset Philistheus et vidisset David despexit eum erat enim adulescens rufus et pulcher aspectu.

43 E disse o Filisteu a David: Acaso sou eu algum cão, para tu vires a mim com um pau? E depois amaldiçoou o Filisteu a David nos seus deuses;

Et dixit Philistheus ad David numquid ego canis sum quod tu venis ad me cum baculo et maledixit Philistheus David in diis suis.

44 E disse a David: Vem a mim, e eu lançarei as tuas carnes às aves do céu e às bestas da terra.

Dixitque ad David veni ad me et dabo carnes tuas volatilibus caeli et bestiis terrae.

45 Mas David respondeu ao Filisteu: Tu vens a mim com espada, e lança, e escudo; eu porém venho a ti em nome do Senhor dos exércitos, do Deus das tropas de Israel, as quais tu insultaste.

Dixit autem David ad Philistheum tu venis ad me cum gladio et hasta et clypeo ego autem venio ad te in nomine Domini exercituum Dei agminum Israhel quibus exprobrasti.

46 Hoje, o Senhor te entregará nas minhas mãos, e eu te matarei, e te cortarei a cabeça; e darei às aves do céu e às bestas da terra os cadáveres dos Filisteus que estão no campo; para que toda a terra saiba, que há Deus em Israel;

Hodie et dabit te Dominus in manu mea et percutiam te et auferam caput tuum a te et dabo cadaver castrorum Philisthim hodie volatilibus caeli et bestiis terrae ut sciat omnis terra quia est Deus in Israhel.

47 E para que toda esta multidão de homens conheça que o Senhor salva não pela espada, nem pela lança; porque ele é o árbitro da guerra, e o que vos entregará nas nossas mãos.

Et noverit universa ecclesia haec quia non in gladio nec in hasta salvat Dominus ipsius est enim bellum et tradet vos in manus nostras.

48 Como pois se levantasse o Filisteu, e viesse chegando para David, apressou-se David, e correu ao combate em frente do Filisteu.

Cum ergo surrexisset Philistheus et veniret et adpropinquaret contra David festinavit David et cucurrit ad pugnam ex adverso Philisthei.

49 E meteu a mão no surrão, e tirou uma pedra, e a arrojou com a funda, e dando-lhe volta feriu ao Filisteu na testa; e a pedra se encravou na sua testa, e ele caiu com o rosto em terra.

Et misit manum suam in peram tulitque unum lapidem et funda iecit et percussit Philistheum in fronte et infixus est lapis in fronte eius et cecidit in faciem suam super terram.

50 E assim venceu David ao Filisteu com a funda e com a pedra, e o feriu e matou. E como David não tivesse espada à mão,

Praevaluitque David adversus Philistheum in funda et in lapide percussumque Philistheum interfecit cumque gladium non haberet in manu David.

51 Correu, e se lançou sobre o Filisteu, e pegou da sua espada, e tirou-a da bainha e acabou de lhe tirar a vida, e lhe cortou a cabeça. Os Filisteus porém vendo que o mais valente deles era morto, fugiram.

Cucurrit et stetit super Philistheum et tulit gladium eius et eduxit de vagina sua et interfecit eum praeciditque caput eius videntes autem Philisthim quod mortuus esset fortissimus eorum fugerunt.

52 E os Israelitas com os de Judá deram sobre eles com grande grita, e perseguiram aos Filisteus até o vale, e até às portas d’Accaron, e caíram feridos muitos dos Filisteus no caminho de Saraim até Geth, e até Accaron.

Et consurgentes viri Israhel et Iuda vociferati sunt et persecuti Philistheos usque dum venirent in vallem et usque ad portas Accaron cecideruntque vulnerati de Philisthim in via Sarim usque ad Geth et usque Accaron.

53 E voltando os filhos de Israel depois de perseguirem os Filisteus, saquearam o seu campo.

Et revertentes filii Israhel postquam persecuti fuerant Philistheos invaserunt castra eorum.

54 Tomando pois David a cabeça do Filisteu, a levou a Jerusalém; e pôs as armas dele na sua tenda.

Adsumens autem David caput Philisthei adtulit illud in Hierusalem arma vero eius posuit in tabernaculo suo.

55 Ao tempo que Saul viu partir David contra o Filisteu disse para Abner, general do seu exército; Abner, de que geração descende este rapaz? E Abner lhe respondeu: Por tua vida, ó rei, que o não sei.

Eo autem tempore quo viderat Saul David egredientem contra Philistheum ait ad Abner principem militiae de qua stirpe descendit hic adulescens Abner dixitque Abner vivit anima tua rex si novi.

56 E disse o rei: Pergunta tu, de quem é filho este rapaz?

Et ait rex interroga tu cuius filius sit iste puer.

57 E tendo voltado David, depois de morto o Filisteu, Abner o trouxe, e o introduziu à presença de Saul, tendo a cabeça do Filisteu na mão.

Cumque regressus esset David percusso Philistheo tulit eum Abner et introduxit coram Saul caput Philisthei habentem in manu.

58 E Saul lhe disse: De que família és tu, ó rapaz? E David respondeu: Eu sou filho de teu servo Isai de Belém.

Et ait ad eum Saul de qua progenie es o adulescens dixitque David filius servi tui Isai Bethleemitae ego sum.



Esse capítulo está disponível também nas seguintes bíblias: Bíblia Sagrada - Edição Pastoral, com as listas de palavras e concordâncias bíblicas exaustiva. | Padre Antonio Pereira de Figueiredo edição de 1828 | Padre João Ferreira Annes d’Almeida, edição de 1850 | A bíblia em francês de Isaac-Louis Le Maistre de Sacy, da qual se serviu Allan Kardec na Codificação. Veja também: Hebrew - English Bible — JPS 1917 Edition. | La Bible bilingue Hébreu - Français — “Bible du Rabbinat”, selon le texte original de 1899 | Parallel Hebrew Old Testament by John Hurt.

spacer 


Abrir